Kullanıcılarınız ne kadar zeki olmak zorunda ? Stepahen Turbek bunun cevabına hiç gerek olmadığını söylüyor, Kullanıcılarınız dahi veya moron olabilir,  fakat siz onların zekası ile bağlantı kuramazsanız bu IQ seviyesinin hiç bir önemi kalmaz.

Bir kullanıcının zekasından çok daha önemli olan o kullanıcının bir görevi tamamlayabilmesini – ya da motive olabilmesini- sağlayan zekasıdır.

Stephen Turbek (http://stephenturbek.com)

Girişimcilik örneği olan projelerde vakit az, yapılacak iş çok iken; takip edilebilecek bir döngü vardır. Süreci verimli kullanmak, bulguları toplayıp değerlendirmek ve daha iyi iş çıkarabilmek, sizin için tam bir ‘challenge’ olmuşken; nereden başlamak gerekir?

Başlangıçta finans kaynağı azken -hatta yokken- kullanılabilirlik testleri nasıl yapılır? Büyük bir iş gücü olmadan bulgular nasıl değerlendirilebilir?

İş Süreci

Uzun vadeli bir plan yapılamayacak ise, Eric Ries üç büyük adımdan oluşan bir döngü öneriyor; Kur > Ölçümle > Öğren (kaynak). Temel fikir; yapılacakların bu üç ayak altında yerleştirilmesi ve döngü ile tekrar ettirilmesi. UX tasarımcıları da bu döngünün doğru olduğunu savunuyor. Ancak tek fark ile; başlangıç noktası yanlış.

Önerilen sıralama ise; Öğren > Kur > Ölçümle. Haftalar boyunca araştırma yapılamayacaksa -ki hep öyle olacaktır- işlem adımlarının şu şekilde değiştirilmesi öneriliyor.

Peki bu döngü tasarımcıya (girişimciye) neler sağlar?

Daha Hızlı!

Bir çebmerin tamamlanma süresi -özellikle büyük işler için- 5 gün olarak tanımlansa da her bir adım için bir gün, yani toplamda 3 gün de yeterli olablir. Günlere göre plan yapılacacak olursa, bir haftalık iş planı şu şekildedir.

Daha Çok ve Daha İyi!

Az zamanda daha çok ve kaliteli iş yapabilmek için grup çalışması önemli. Birden çok tasarımcı, bu işlem adımlarında birlikte çok daha verimli olarak çalışabilir. İş bölümü, ana hatları ile incelenecek olursa;

Kullanılabilirlik Testleri Nasıl Dahil Edilmelidir?

Bu döngünün temel fikri, ilgili kişilerden bilgi alarak bir taslak oluşturmaktadır. Senaryo ve görüşmeler ile pek tabii bilgi toplanabilir. Peki kullanılabilirlik testlerini bu döngüye nasıl dahil edebiliriz?

1. Gün, kullanıcı görüşmelerinin yanında, kart sıralama testi ile tasarımdan beklenen özellikler daha ayrıntılı incelenebilir. Standartlara uygun olmasa da 2-3 kişi ile yapılacak bir test ile kullanıcı alışkanlıklarına (daha) uygun menü içerikleri oluşturulabilir ve servisten beklenen özellikler önceliğe göre sıralanabilir.

Döngülerin ‘ölçümleme‘ adımlarında göz izleme testi ile kullanıcıların deneyimi objektif olarak gözlemlenmelidir. Fakat bu maliyeti yüksek testin yerine, birkaç kullanıcı ile ‘sesli düşünme testi‘ yapılabilir.

Girişimciler tarafından yapılan bu testler, kesin ve en doğru sonucu vermese de kullanıcı gözünden bir bakış elde etmeye yarayabilir. Tasarımdaki küçük düzeltmelerle büyük kullanıcı sorunları çözülebilir. Birkaç küçük değişiklik yaparak harika bir servis sağlayamasanız da, ‘daha iyi bir servis‘ sağlayabilirsiniz.

Kullanılabilirlik testleri hakkında anlaşılması gereken önemli noktalardan biri; kullancılara, işleve, ortama hatta akla gelebilecek pek çok etkene göre farklı sonuçlar elde edileceğidir. Test uzmanları ve sonucu yorumlayanlar ancak ‘öneri‘ ile konuya yaklaşabilir. İşte ‘Web formlarında sayfa yapısı‘ hakkında kesin değil bakışı ile birkaç öneri.

Skrol Bar vs Çoklu Sayfa

İçeriğin yüksek miktarda olduğu sayfalarda navigasyon için kesin bir çözüm yoktur. Araştırmalara göre bazı kullanıcılar, tek bir sayfada tüm bilgiyi görüp skrol yardımı ile hareket etmeyi seviyor. Bazıları ise sayfanın numaralandırılıp küçük parçalara bölünmesini istiyor ve hareketi bu küçük parçacıklar arasında yapıyor.

Elbette kararı etkileyen bazı noktalar var. Örneğin, kullanıcılar bilgiyi herhangi bir başka belgeden -pasaport gibi- girecek ise; belgedeki sıra ile gruplama yapmak ve bilgi girilecek alanları benzer şekilde yerleştirmek faydalı olacaktır.

Formun bölünme ihtimali de gene tasarımcıya bağlıdır. Ekranın alabileceğinden 2-3 kat fazla bilgi varsa, bölme fikri çok mantıklı olabilir. Eğer tasarımcı formu bölmeye karar verir ise sorması gereken en kritik soru; “Neye göre gruplandırma yapmalıyım?” olmalıdır.

Tasarımcı, neye göre böleceğine karar verdikten sonra formu nasıl sunacağına karar verebilir. Tab ya da birden çok sayfa muhtemel seçeneklerdir. Bu durumda dikkat edilmesi gereken şey de geçişlerin nasıl yapılacağıdır. İşlemi bu aşamasını tasarlarken göz önüne alınabilecek bazı tavsiyeler;

• Formdaki sorular, doğal bir akış oluşturuyor ise uyulmalı. Örneğin, bir alışveriş sitesinde, tüketici alacağı ürünü seçiyor, nereye teslim edileceğini belirliyor ve ardından ödemeyi yapıyor. Bu durumda 3 adımdan oluşan bir işlem adımı, formu 3′e bölmemize sebep oluyor.
• Sorular bir sürece göre değil de doğal gruplara göre mi ayrılıyor? Bir iş başvurusu formunda doğal olarak oluşabilecek 5 muhtemel başlığı düşünelim. İletişim bilgileri, iş geçmişi, eğitim geçmişi, referanslar ve niyet mektubu seçeneklerini düşünecek olursak; doğal olarak formu 5′e bölmemiz gerekecektir.
• Kullanıcıların tüm sorulara göz gezdirmesi gerekebilir mi? Bu durumlarda tüm sorularan inceleneceği bir ekrana link vermek, sorularn gözden geçirilmesine ve kullanıcının sürece hakim olmasına yardımcı olacaktır.

Formu bölmeye karar verirseniz, işlem sürecine işaret eden temsili bir gösterge koymanız önemli. Kullanıcı, işlemin ne kadarını bitirdiğinin ya da ne kadar daha bilgi girmesi gerektiğinin farkında olmak isteyecektir.

En önemli etmenlerden biri, “kullanıcı alışkanlığı” göz önüne alındığında, benzer servislerin takip edilmesi ve navigasyonda benzer çözümlerin üretilmesi de tavsiye ediliyor.

Econsultancy ve Tealeaf tarafından Dünya genelinde ve 500′den fazla iş yerinin katılımı ile gerçekleştirilen Müşteri Sorunlarını Azaltma (Reducing Customer Struggle) raporunda çıkan sonuçlar web sitelerine gelen müşterilerin sorunlarının göz ardı edilmemesi gerektiğini gösteriyor.

Rapora göre Firmaların E-Ticaret sitelerinde ki kullanılabilirlik hataları online satış kazançlarının %24 ünü kaybettiriyor. Sadece kullanılabilirlik sorunları yüzünden geçtiğimiz sene ABD’deki E-Ticaret sitelerinin 50 Milyar Dolar, İngiltere’deki E-Ticaret sitelerinin ise 14 Milyar Sterlin civarında bir satışı kaçırdıkları raporlanıyor.

Görünen o ki, firmalar Web sitelerindeki problemleri ortaya çıkarmak ve çözümlemek yerine müşteri şikayetlerinin gelmesini bekliyorlar